A banda sen futuro

 A banda sen futuro de Marilar Aleixandre foi a derradeira lectura deste ano no grupo da ESO. Non sabemos se foi a chegada da primavera, os exames, traballos ou o que, pero a cuestión é que hoxe eramos case a metade dos que solemos ser habitualmente. Costou arrancar pero ao final conseguimos comentar moitas das cuestións que trata o libro: a incerteza ante o futuro, a inseguridade, a diferenza, a falla de autoestima e a importancia da imaxe entre outros. Tamén comentamos a desactualización do libro, escrito no século pasado, xa que fala de negativos (de fotos), cintas (de casete), teléfonos fixos, a televisión como principal fonte de información.... 

Pouquiño a pouco fumos quen de ir debullando o libro. De momento aínda somos unha banda con futuro!

A moi fantástica visita á mina e ao zoo

Pois aproveitando a visita que estaba prevista para o PDC do noso centro e unha vez que nos enteramos de que ían visitar, entre outras cousas, o parque zoolóxico de Marcelle e posto que limos o libro de Jöel Dicker, decidimos tentar á sorte (a ver se nos ía pasar como no libro) e unirnos aos nosos compañeiros. Así que adiantamos a tradicional excursión de fin de curso do Club de Lectura a este mes.

Pola mañá fumos á Pontenova visitar a mina Consuelo, a única de Galicia onde se pode acceder (con guía) a unha das galerías. Dende os fornos do centro da Pontenova o guía, Jorge, explicounos a implicación e a importancia do descubrimento do mineral para o pobo e a comarca, e máis a historia ata o peche da actividade na mina. No interior xa, xunto co emocionante descenso ao nivel -1, aprendemos cousas sobre as carrizas luminosas, os espeleotemas e os estromatolitos. Para rematar a ruta lanzámonos na tirolina para volver a través de túneles furados na montaña, ao único forno de Boulloso que queda en pé. 

Despois dunha máis que merecida comida e doutra boa cabalgada no autobús chegamos ao parque zoolóxico de Marcelle en Outeiro de Rei. Neste caso o guía, David, contounos moitísimas cousas interesantes sobre os animais que alí atopamos dun xeito ben ameno tamén. Rematamos a faena cunha actividade de tiro con arco.

Tivemos moita sorte co tempo porque esperou case a que subiramos ao autobús de volta para poñerse a chover. Foi un día longo e canso, pero moi ben aproveitado, fantástico e divertido.

Como bestias

Como bestias de Violaine Bérot foi un libro que gustou case por unanimidade. É a primeira vez que percibimos un posible sesgo de xénero e é que como nos faltou o outro integrante do club non podemos afirmalo rotundamente.

Sorprendeunos (e isto é algo que ten en común con enderezo descoñecido) o feito de que a autora fora quen de contar unha historia tan profunda cunha análise tan detallada en tan poucas páxinas. Unha historia dura e ruda que nos fai reflexionar e preguntarnos sobre quen son as verdadeiras bestas e como a sociedade condiciona (e de que maneira!) o comportamento e máis o que poden ou non poden facer aquelas persoas non normativas ou neurodiverxentes. Como dixo unha das integrantes do club "todo o que a xente pode chegar a facer coa súa intromisión". Como dirían as fadas do conto, normales anormalmente normalizados.

Wolfgang

É un filme español do ano 2025 baseado na novela do mesmo título da escritora Laia Aguilar. Narra a historia de Wolfgang, un rapaz cun alto coeficiente intelectual e con TEA (trastorno do espectro autista) que se ve na obriga de ir vivir co seu pai (a quen non coñece) despois da inesperada morte da nai.

O acercamento, o coñecemento e a convivencia mutua centra, entre outros avatares a historia (entre eles a propia morte da nai). Unha película emotiva que gustou moito, por certo. 

Zapatillas rotas

Zapatillas rotas de Xabier Quiroga é unha longa novela que practicamente gustou a todo o mundo a pesar das dificultades que, a priori, presentaba a obra. Moitas páxinas, o vocabulario utilizado polo autor, o exceso de descricións... pero ao final, maioritariamente enganchou.

A medida que íamos descubrindo a conexión entre as diferentes personaxes e a relación que as unía, o relato íase poñendo interesante descubríndonos unha historia sorprendente e ben triste. É curioso que o final fose inesperado cando en realidade xa comeza o libro con el. É que non nos fixamos!

La muy catastrófica reunión de la muy catastrófica visita al zoo

Pois ou quedou a rapazada agotada da celebración do día de Rosalía (que pode ser) ou non era hoxe o día. Foi un libro que gustou, sen máis. Nin conversas, nin comentarios, nin anécdotas, nin pasaxes graciosos... nada destacable para eles. Un libro deses que pasan sen pena nin gloria. Ímoslle ter que escribir a Joël Dicker para lle explicar que, ao noso alumnado, o libro non lles enganchou moito.

Aínda así deu para comentar xa que estaban moi interesados na razón pola que o libro gustaba tanto aos adultos. A diversidade e a inclusión foron algúns dos temas sobre os que falamos. A cuestión política (a relacionada coa democracia) quedou nun segundo plano. En fin. En conxunto unha catastrófica reunión. Que ben mirado fai honor ao título do libro.

La muy catastrófica visita al zoo - Adultos

Jöel Dicker é un autor que nos tiña afeitos ás novelas de intriga e misterio pero con La muy catastrofica visita al zoo, escribiu un libro (segundo el mesmo conta) que puideran compartir persoas de sete a cento vinte anos de idade. E nós decidimos facer a proba. Desta volta foi lectura de adultos e será tamén lectura do club da ESO. Será curioso comparar as conclusións e comentarios dispares, ou non, dun grupo e máis do outro.

Hai que dicir que maioritariamente gustou, e moito. Baixo unha historia que puidera parecer para a rapazada e infantil xa que está narrada por unha nena, escóndense unha obra con temas moi serios aínda que estean tratados dun xeito humorístico.

Igual llelo podemos recomendar á xente para que reflexione sobre cuestións tan importantes como a diversidade, a importancia da educación inclusiva ou a democracia.

Sesión dupla

Para despedir o ano (non o curso), o luns pasado, tivemos dobre sesión. Ao mediodía coa rapazada da ESO e á tardiña co grupo de adultos.

Como sempre insistimos no negativo das redes sociais, desta volta e para compensar o desacougo que deixou na rapazada o final da lectura de O Corazón de Xúpiter de Ledicia Costas, decidimos poñer unha película amable con respecto ás redes sociais.

Neste caso unha neta axuda ao seu avó a contactar cun antigo amor de xuventude, antes de que esqueza todo debido ao avance do alzhéimer. Un filme ben emotivo por certo.

Pola tarde tivemos a sorte de contar coa visita de Rocío Leira para nos falar do libro que estivemos a ler. Veleno en Familia.

Do libro comentou que a idea xurdira dunha noticia do xornal e que tanto as personaxes como a inspiración para a elaboración, a recibiu da realidade que todos temos ao redor máis ou menos próxima.

Tamén falou do proceso creativo en si mesmo e do pouco tempo que ten, en realidade, para dedicarse á escrita a pesar de que facer unha novela destas características non lle consome tempo en exceso. Gústalle escribir para todo o mundo por iso o seu vocabulario non é nada arrevesado.

E moitas cousas máis que a charla deu para moito e resultou ben interesante. Agora imos ter que quedar nós o ano que vén para falar do libro 😉

O Corazón de Xúpiter

Iniciamos hoxe o Club de Lectura de ESO. En total somos 15. Once integrantes do alumnado con representación de todos os cursos e catro profesoras. Comezamos, como é habitual, cunha comida de confraternización que nos preparou Rosi da Cafetería. Disto non hai mostra gráfica porque a nosa maior preocupación era a comida.

Seleccionamos unha lectura que consideramos puidera gustar a toda as idades por igual. O libro escollido foi O corazón de Xúpiter de Ledicia Costas. Non deixa de ter gracia que a autora visitara o noso centro no mesmo ano no que naceu o noso actual alumnado de 1º de ESO.

E parece que acertamos porque lle gustou o libro a todo o mundo a pesar de que o final non fose do agrado maioritario. Parece que nos chaman máis as versións adozadas da vida. As redes sociais, o amor, a confianza, o acoso, a amizade, a manipulación.... son algúns dos temas que trata no libro e que tentamos debullar na nosa conversa. Case participou todo o mundo. Será a vergoña do primeiro día.

Paradero desconocido

Como decidimos ir alternando obras, desta volta tocou en Castelán Paradero desconocido de Kressmann Taylor.

Sorprendeunos a pericia desta muller para explicar, en escasas setenta páxinas, as consecuencias que tivo para os xudeos e para a amizade destes dous homes o rápido ascenso do nazismo .

Pareceunos demoledor o cambio sufrido por Martín e demoledora tamén a venganza que levou a cabo Max. Crueles e despiadados.

Non puidemos deixar de comentar a semellanza dalgúns comentarios que Martín vertía sobre os xudeus,  cos dalgúns políticos actuais cacarexando sobre os inmigrantes e máis o feito de que sempre aproveiten as situacións de crise para obter un beneficio propio.

Quedamos con ganas de falar da nosa propia historia. Haberá que buscar unha lectura apropiada.

Extraordinaria!

Extraordinaria resultou a xuntanza que tivemos para conversar sobre a obra Extraordinario de Antón Lopo.

Extraordinaria pola cantidade de xente que nos reunimos; 20 persoas debido ás novas incorporacións de profesorado, de persoal non docente e de amizades.

Extraordinaria foi a cháchara (un pouco caótica ás veces, todo hai que dicilo)  e extraordinarios foron os temas de conversa que saíron a raíz da lectura: o retorno á familia, os recordos de infancia, a complexidade das relacións familiares....

Resumindo. Un día extraordinario!

Iniciamos o curso 2025-2026

Como morriamos coas ganas de comezar, fixemos convocatoria do club de lectura de adultos para o luns 15 de setembro xa.

Entre profesorado, ex profesorado, ex-alumnado de adultos e persoal non docente do centro volvemos a ser, inicialmente, dezaseis persoas de novo.

Eliximos, para comezar, Extraordinario de Antón  Lopo. Reunirémonos para falar del o 13 de outubro. A ver que tal se presenta o curso!

Guías de lectura: curso 2024-2025

Por se foran de utilidade deixamos o enlace as guías de lecturas e máis da excursión realizada no curso.

Guías de Lectura Laretas:

- Los dioses Mienten

- O Segredo de Al´Eume

- Redes

Guías de Lecturas Laretas Adultos:

- Berta

- A Noite do Oso

- Arrugas

- Asasinato na casa rosa

- El archipiélago del perro

- Persépolis

Guía da Andaina:

- Fragas do Eume e Pontedeume

Andaina: As fragas do Eume e Pontedeume

Aproveitando que unha das lecturas do Club deste curso foi O Segredo de Al´eume de Pilar Ortega, decidimos visitar as Fragas do Eume e máis Pontedeume.

Polas Fragas fixemos un percorrido circular guiados por Xulián que nos ensinou e aprendimos abondosas cousas de etnografía, xeoloxía, fauna e flora do lugar. Quedamos abraiados coa cantidade e diversidade de fieitos que hai.

Unha vez no mosteiro descubrimos a historia de San Rosendo e máis o seu anel que cal soldadiño de chumbo reapareceu nun salmón. A camiñada co que petaba o sol (sobre todo á volta) foi dura!

Despois dunha comida de convivencia á sombra dos pinos da praia da Magdalena de Cabanas fixemos desta volta unha ruta urbana pola vila de Pontedeume.

Silvia, a nosa guía, explicounos a historia e o desenvolvemento da vila explicándonos a importancia das sardiñas, dos antigos oficios, da pote, da muralla, dos Andrade e máis do arcebispo Rajoy. Rematamos a visita subindo á Torre dos Andrade (sede da oficina de Turismo) e desde o alto puidemos esculcar todo o territorio que pertencía a antiga familia dos Andrade.

Día intenso e caluroso!

O dilema das redes

Para rematar o curso e relacionado coa nosa derradeira lectura deste curso, Redes de Eloy Moreno, proxectamos o documental O dilema das redes. A pesar de estar realizado no ano 2020 e de centrarse fundamentalmente no Facebook, deixa entrever perfectamente como funcionan todas as redes sociais actualmente: Instagram, tik-tok, X... para os que somos simplemente productos a vender e dos que sacar aproveitamento.

 

A pesar de durar practicamente todo o tempo que tiñamos para a sesión, xerou un intenso (aínda que corto que tiñamos clase) debate ao finalizar.