La muy catastrófica reunión de la muy catastrófica visita al zoo

Pois ou quedou a rapazada agotada da celebración do día de Rosalía (que pode ser) ou non era hoxe o día. Foi un libro que gustou, sen máis. Nin conversas, nin comentarios, nin anécdotas, nin pasaxes graciosos... nada destacable para eles. Un libro deses que pasan sen pena nin gloria. Ímoslle ter que escribir a Joël Dicker para lle explicar que, ao noso alumnado, o libro non lles enganchou moito.

Aínda así deu para comentar xa que estaban moi interesados na razón pola que o libro gustaba tanto aos adultos. A diversidade e a inclusión foron algúns dos temas sobre os que falamos. A cuestión política (a relacionada coa democracia) quedou nun segundo plano. En fin. En conxunto unha catastrófica reunión. Que ben mirado fai honor ao título do libro.

La muy catastrófica visita al zoo - Adultos

Jöel Dicker é un autor que nos tiña afeitos ás novelas de intriga e misterio pero con La muy catastrofica visita al zoo, escribiu un libro (segundo el mesmo conta) que puideran compartir persoas de sete a cento vinte anos de idade. E nós decidimos facer a proba. Desta volta foi lectura de adultos e será tamén lectura do club da ESO. Será curioso comparar as conclusións e comentarios dispares, ou non, dun grupo e máis do outro.

Hai que dicir que maioritariamente gustou, e moito. Baixo unha historia que puidera parecer para a rapazada e infantil xa que está narrada por unha nena, escóndense unha obra con temas moi serios aínda que estean tratados dun xeito humorístico.

Igual llelo podemos recomendar á xente para que reflexione sobre cuestións tan importantes como a diversidade, a importancia da educación inclusiva ou a democracia.

Sesión dupla

Para despedir o ano (non o curso), o luns pasado, tivemos dobre sesión. Ao mediodía coa rapazada da ESO e á tardiña co grupo de adultos.

Como sempre insistimos no negativo das redes sociais, desta volta e para compensar o desacougo que deixou na rapazada o final da lectura de O Corazón de Xúpiter de Ledicia Costas, decidimos poñer unha película amable con respecto ás redes sociais.

Neste caso unha neta axuda ao seu avó a contactar cun antigo amor de xuventude, antes de que esqueza todo debido ao avance do alzhéimer. Un filme ben emotivo por certo.

Pola tarde tivemos a sorte de contar coa visita de Rocío Leira para nos falar do libro que estivemos a ler. Veleno en Familia.

Do libro comentou que a idea xurdira dunha noticia do xornal e que tanto as personaxes como a inspiración para a elaboración, a recibiu da realidade que todos temos ao redor máis ou menos próxima.

Tamén falou do proceso creativo en si mesmo e do pouco tempo que ten, en realidade, para dedicarse á escrita a pesar de que facer unha novela destas características non lle consome tempo en exceso. Gústalle escribir para todo o mundo por iso o seu vocabulario non é nada arrevesado.

E moitas cousas máis que a charla deu para moito e resultou ben interesante. Agora imos ter que quedar nós o ano que vén para falar do libro 😉

O Corazón de Xúpiter

Iniciamos hoxe o Club de Lectura de ESO. En total somos 15. Once integrantes do alumnado con representación de todos os cursos e catro profesoras. Comezamos, como é habitual, cunha comida de confraternización que nos preparou Rosi da Cafetería. Disto non hai mostra gráfica porque a nosa maior preocupación era a comida.

Seleccionamos unha lectura que consideramos puidera gustar a toda as idades por igual. O libro escollido foi O corazón de Xúpiter de Ledicia Costas. Non deixa de ter gracia que a autora visitara o noso centro no mesmo ano no que naceu o noso actual alumnado de 1º de ESO.

E parece que acertamos porque lle gustou o libro a todo o mundo a pesar de que o final non fose do agrado maioritario. Parece que nos chaman máis as versións adozadas da vida. As redes sociais, o amor, a confianza, o acoso, a amizade, a manipulación.... son algúns dos temas que trata no libro e que tentamos debullar na nosa conversa. Case participou todo o mundo. Será a vergoña do primeiro día.

Paradero desconocido

Como decidimos ir alternando obras, desta volta tocou en Castelán Paradero desconocido de Kressmann Taylor.

Sorprendeunos a pericia desta muller para explicar, en escasas setenta páxinas, as consecuencias que tivo para os xudeos e para a amizade destes dous homes o rápido ascenso do nazismo .

Pareceunos demoledor o cambio sufrido por Martín e demoledora tamén a venganza que levou a cabo Max. Crueles e despiadados.

Non puidemos deixar de comentar a semellanza dalgúns comentarios que Martín vertía sobre os xudeus,  cos dalgúns políticos actuais cacarexando sobre os inmigrantes e máis o feito de que sempre aproveiten as situacións de crise para obter un beneficio propio.

Quedamos con ganas de falar da nosa propia historia. Haberá que buscar unha lectura apropiada.

Extraordinaria!

Extraordinaria resultou a xuntanza que tivemos para conversar sobre a obra Extraordinario de Antón Lopo.

Extraordinaria pola cantidade de xente que nos reunimos; 20 persoas debido ás novas incorporacións de profesorado, de persoal non docente e de amizades.

Extraordinaria foi a cháchara (un pouco caótica ás veces, todo hai que dicilo)  e extraordinarios foron os temas de conversa que saíron a raíz da lectura: o retorno á familia, os recordos de infancia, a complexidade das relacións familiares....

Resumindo. Un día extraordinario!

Iniciamos o curso 2025-2026

Como morriamos coas ganas de comezar, fixemos convocatoria do club de lectura de adultos para o luns 15 de setembro xa.

Entre profesorado, ex profesorado, ex-alumnado de adultos e persoal non docente do centro volvemos a ser, inicialmente, dezaseis persoas de novo.

Eliximos, para comezar, Extraordinario de Antón  Lopo. Reunirémonos para falar del o 13 de outubro. A ver que tal se presenta o curso!

Guías de lectura: curso 2024-2025

Por se foran de utilidade deixamos o enlace as guías de lecturas e máis da excursión realizada no curso.

Guías de Lectura Laretas:

- Los dioses Mienten

- O Segredo de Al´Eume

- Redes

Guías de Lecturas Laretas Adultos:

- Berta

- A Noite do Oso

- Arrugas

- Asasinato na casa rosa

- El archipiélago del perro

- Persépolis

Guía da Andaina:

- Fragas do Eume e Pontedeume

Andaina: As fragas do Eume e Pontedeume

Aproveitando que unha das lecturas do Club deste curso foi O Segredo de Al´eume de Pilar Ortega, decidimos visitar as Fragas do Eume e máis Pontedeume.

Polas Fragas fixemos un percorrido circular guiados por Xulián que nos ensinou e aprendimos abondosas cousas de etnografía, xeoloxía, fauna e flora do lugar. Quedamos abraiados coa cantidade e diversidade de fieitos que hai.

Unha vez no mosteiro descubrimos a historia de San Rosendo e máis o seu anel que cal soldadiño de chumbo reapareceu nun salmón. A camiñada co que petaba o sol (sobre todo á volta) foi dura!

Despois dunha comida de convivencia á sombra dos pinos da praia da Magdalena de Cabanas fixemos desta volta unha ruta urbana pola vila de Pontedeume.

Silvia, a nosa guía, explicounos a historia e o desenvolvemento da vila explicándonos a importancia das sardiñas, dos antigos oficios, da pote, da muralla, dos Andrade e máis do arcebispo Rajoy. Rematamos a visita subindo á Torre dos Andrade (sede da oficina de Turismo) e desde o alto puidemos esculcar todo o territorio que pertencía a antiga familia dos Andrade.

Día intenso e caluroso!

O dilema das redes

Para rematar o curso e relacionado coa nosa derradeira lectura deste curso, Redes de Eloy Moreno, proxectamos o documental O dilema das redes. A pesar de estar realizado no ano 2020 e de centrarse fundamentalmente no Facebook, deixa entrever perfectamente como funcionan todas as redes sociais actualmente: Instagram, tik-tok, X... para os que somos simplemente productos a vender e dos que sacar aproveitamento.

 

A pesar de durar practicamente todo o tempo que tiñamos para a sesión, xerou un intenso (aínda que corto que tiñamos clase) debate ao finalizar.

Despedida e peche do club de lectura de adultos

Como a comida e a compaña marida ben coa lectura e os libros, decidimos despedir o curso cunha cea. Alí tivemos tempo de falar, entre outras moitas cousas, de que libro nos gustara máis, cal foi o que non nos gustou, cal nos supuxo unha maior dificultade, e incluso comentáronse propostas para o curso vindeiro. 

A cousa parece que marcha; xa tiñan présa por coñecer a data de comezo do novo curso e a da próxima reunión do Club.

Persépolis

Persépolis de Marjane Satrapi foi a derradeira lectura do club de lectura de adultos deste curso. Sorprendeu e gustou. A utilización do blanco e negro nas viñetas, a expresividade destas, a temática, o desenvolvemento da historia persoal da protagonista e da familia, o contexto histórico, a realidade do país, o confrontamento entre civilizacións, as reflexións persoais... Un libro para coñecer e para aprender. Un libro que nos mostra, por se non o tiñamos claro coa nosa propia historia, que as distopías poden non estar tan lonxe da realidade.

Decidimos desta volta retratarnos coa montaxe que fixemos este curso para commemorar o 8 M.

Redes

Redes de Eloy Moreno foi a derradeira lectura deste ano coa rapazada da ESO. Eliximos a lectura porque gustáranos moito Invisible, porque trata o tema das redes sociais e porque gústanos ler novidades frescas.

A verdade é que o libro daría para varios días e varias reunións de conversa: redes sociais, "influencers", adicción, soidade, acoso, tristeza, procura da felicidade, o valor dos "likes"... Unha chea de temas!

A pesar de que gustou as constantes regresións e progresións no tempo dificultoulle a lectura a algúns.

Afortunadamente parece que non temos a ninguén que sufra de Nomofobia, xa que comentamos tamén a desconexión do día do apagón e a ninguén lle supuxo maior problema.

O apagamento

O luns 28 de abril de 2025 tiñamos reunión sinalada para falar de El Archipiélago del Perro de Philippe Claudel.

A pesar do apagamento e posto que facía un día magnífico e unha temperatura máis que agradable abandonamos o interior do centro para, como antano, sacar os bancos e as cadeiras e poñernos a rexoubar á porta do Instituto.

O libro non gustou por igual pero si coincidimos todas na dureza do relato. Os protagonistas, as circustancias, o feito co que arranca o libro, a solución a ese feito, as consecuencias que se derivan... Analizamos polo miúdo e compartimos as opinións, as sensacións e o resaibo amargo que nos deixou o relato.

E a pesar das ausencias (por cuestións mecánicas ou por imposibilidade de comunicación) resultou unha sesión ben agradable.

Stand by me

Por duración, debido ao tempo limitado que temos ao mediodía, escollemos un filme dos anos 80, Stand by me de Rob Reiner, un clásico do cine de aventura e adolescencia, baseado nunha novela do escritor de misterio e terror, Stephen King.

Foi curioso descubrir, pola reacción da rapazada, o politicamente incorrectas que poden resultar hoxe en día algunhas películas (o vocabulario, as actitudes, o comportamento, as maneiras dos protagonistas....) aínda que isto non lle resta validez á obra.

Un grupo de rapaces decide ir en busca do corpo doutro rapaz que saben morto á beira da vía do tren. Atoparán o corpo pero tamén se atoparán a eles mesmos nunha viaxe na que descubrirán e terán que loitar contra os seus medos, as súas teimas e as expectativas que pesan sobre cada un deles.

Vale a pena vela aínda que só sexa pola música e máis por esa conversa entre Gordie e Chris, dúas das personaxes protagonistas:

- Crees que soy un bicho raro?

- Y que? Todo el mundo lo es!