Amosando publicacións coa etiqueta adolescencia. Amosar todas as publicacións
Amosando publicacións coa etiqueta adolescencia. Amosar todas as publicacións

20 de out. de 2026

Panza de Burro

Panza de Burro é, en realidade, un fenómeno ben coñecido na Mariña lucense que provoca a miúdo o peche da Autovía do Cantábrico no alto do Fiouco. É o nome que se lle dá en Canarias a este fenómeno meteorolóxico polo cal se concentran as nubes á media ladeira nas vertentes de barlovento. 

Panza de Burro, é tamén o libro de Andrea Abreu que tanto nos deu para falar onte na reunión do club de lectura de adultos. Podemos dicir que non é un libro que deixe indiferente. Xerou un intenso debate entre as persoas defensoras e as detractoras.

O primeiro escollo, á conta da lingua empregada. Hai quen considera que dificulta a lectura ben pola complexidade ou ben polo rexeitamento que produce o vocabulario groseiro. Aínda así, foi ben curioso descubrir como moitas das expresións orais canarias teñen puntos de conexión coa oralidade rural galega. 

O segundo, tivo que ver coa propia historia en si. Hai a quen lle pareceu atractiva a historia destas dúas rapazas (a pesar da súa dureza) e a quen lle resultou desagradable pola crueza e a escatoloxía da que fai gala o texto.

Todo un acerto para un club de lectura!

PD. Por se non vos quedou claro na foto, confírmovolo. A próxima lectura é... O club da Calceta de María Reimóndez!!

16 de xuño de 2026

Menudas Piezas

No ano 2018 alumnado de un colexio público de Zaragoza conseguiu ganar, contra todo prognóstico, o campeonato de xadrez de España. Neste feito real inspirouse o director Nacho García Velilla para filmar a pelicula Menudas piezas.

 
O filme valeunos para ilustar o libro que lemos neste trimestre e ademáis para despedir o curso que remata xa que foi, a de onte, a nosa derradeira sesión do club de lectura da ESO neste curso.
Foi entretida e gustou. Pasamos un bo rato. Un bo broche para o curso.

11 de maio de 2026

A banda sen futuro

 A banda sen futuro de Marilar Aleixandre foi a derradeira lectura deste ano no grupo da ESO. Non sabemos se foi a chegada da primavera, os exames, traballos ou o que, pero a cuestión é que hoxe eramos case a metade dos que solemos ser habitualmente. Costou arrancar pero ao final conseguimos comentar moitas das cuestións que trata o libro: a incerteza ante o futuro, a inseguridade, a diferenza, a falla de autoestima e a importancia da imaxe entre outros. Tamén comentamos o desfase e a desactualización do libro, escrito xa no século pasado, ao falarnos de negativos (de fotos), cintas (de casete), teléfonos fixos, a televisión como principal fonte de información.... 


Pouquiño a pouco fumos quen de ir debullando o libro. Parece ser que de momento aínda somos unha banda con futuro!


16 de mar. de 2026

Wolfgang

É un filme español do ano 2025 baseado na novela do mesmo título da escritora Laia Aguilar. Narra a historia de Wolfgang, un rapaz cun alto coeficiente intelectual e con TEA (trastorno do espectro autista) que se ve na obriga de ir vivir co seu pai (a quen non coñece) despois da inesperada morte da nai.


O acercamento, o coñecemento e a convivencia mutua centra, entre outros avatares a historia (entre eles a propia morte da nai). Unha película emotiva que gustou moito, por certo. 

17 de xuño de 2025

O dilema das redes

Para rematar o curso e relacionado coa nosa derradeira lectura deste curso, Redes de Eloy Moreno, proxectamos o documental O dilema das redes. A pesar de estar realizado no ano 2020 e de centrarse fundamentalmente no Facebook, deixa entrever perfectamente como funcionan todas as redes sociais actualmente: Instagram, tik-tok, X... para os que somos simplemente productos a vender e dos que sacar aproveitamento.

 
A pesar de durar practicamente todo o tempo que tiñamos para a sesión, xerou un intenso (aínda que corto que tiñamos clase) debate ao finalizar.

13 de maio de 2025

Redes

Redes de Eloy Moreno foi a derradeira lectura deste ano coa rapazada da ESO. Eliximos a lectura porque gustáranos moito Invisible, porque trata o tema das redes sociais e porque gústanos ler novidades frescas.


A verdade é que o libro daría para varios días e varias reunións de conversa: redes sociais, "influencers", adicción, soidade, acoso, tristeza, procura da felicidade, o valor dos "likes"... Unha chea de temas!

A pesar de que gustou as constantes regresións e progresións no tempo dificultoulle a lectura a algúns.

Afortunadamente parece que non temos a ninguén que sufra de Nomofobia, xa que comentamos tamén a desconexión do día do apagón e a ninguén lle supuxo maior problema.

17 de mar. de 2025

Stand by me

Por duración, debido ao tempo limitado que temos ao mediodía, escollemos un filme dos anos 80, Stand by me de Rob Reiner, un clásico do cine de aventura e adolescencia, baseado nunha novela do escritor de misterio e terror, Stephen King.

Foi curioso descubrir, pola reacción da rapazada, o politicamente incorrectas que poden resultar hoxe en día algunhas películas (o vocabulario, as actitudes, o comportamento, as maneiras dos protagonistas....) aínda que isto non lle resta validez á obra.

Un grupo de rapaces decide ir en busca do corpo doutro rapaz que saben morto á beira da vía do tren. Atoparán o corpo pero tamén se atoparán a eles mesmos nunha viaxe na que descubrirán e terán que loitar contra os seus medos, as súas teimas e as expectativas que pesan sobre cada un deles.

Vale a pena vela aínda que só sexa pola música e máis por esa conversa entre Gordie e Chris, dúas das personaxes protagonistas:

- Crees que soy un bicho raro?

- Y que? Todo el mundo lo es!



17 de feb. de 2025

O Segredo De Al´eume

Coa falta de parte do alumnado (unha por enfermidade, pobre, e outra por estar de viaxe en París, non pobre) tivemos a sesión de reunión do club de lectura deste trimestre. Eliximos un libro que mestura intriga e aventura, que nos resultou sinxelo e entretido e que gustou maioritariamente. O segredo de Al´eume de Pilar Ortega.

Narra a historia dunha adolescente que agocha un segredo (aínda que somos coñecedores del dende o principio) e de como intenta resolvelo buscando outro segredo de características ben diferentes.

Deu para comentar sobre as actitudes das persoas adultas do relato, sobre as mentiras, os ciumes, a carraxe, os medos, a honestidade, o valor da amizade, a utilización do móbil, as redes sociais e as cousas que nos parecen incribles na ficción pero que a realidade supera, as veces, con creces.


17 de xuño de 2024

As vantaxes de ser un marxinado


É dificil atopar unha pelicula que trate o tema do acoso escolar e que non resulte demoledora para o alumnado, para o profesorado e para as familias. Por isto escollemos unha na que a positividade xa emana do seu contraditorio título: "As vantaxes de ser un marxinado". O filme dá pé a esperanza e ao optimismo a pesar dos problemas propios da adolescencia ou dos que nos veñen impostos polas situacións que vivimos cotidianamente


Nada como a amizade (boa, non numerosa) para conseguir levar adiante todo canto se nos presente na vida.

13 de maio de 2024

IRENE REGA JUL e "A Malferida"

Para a derradeira sesión lectora do curso tivemos a sorte, grazas á xestión de David Cortizo da editorial Galaxia, de poder contar coa autora do libro que lemos nesta ocasión: "A Malferida".

A pesar da longa viaxe desde San Cibrao a autora, Irene Rega Jul, non dubidou en contestar ás preguntas e inquedanzas do alumnado e de compartir con nós, despois de escoitar as nosas, as súas motivacións e reflexións respeito ao libro: a escolla do lugar onde se desenvolve a acción, as diferentes temáticas que nel podemos atopar, o porque do tema central, a importancia do papel de cada unha das persoas protagonistas...


O coloquio xirou fundamentalmente en torno á temática do acoso escolar e puxéronse sobre a mesa as diferentes reflexións das persoas implicadas neste feito: alumnado, profesorado e familias.
Deu para un bo debate e chegamos á conclusión de que para o alumnado é dificil comunicalo e evitalo, para o profesorado é complicado percibilo e para as familias é complexo xestionalo. Moito máis agora que a maior parte destas actuacións realízanse a través das redes sociais. Tamén se nos ocorreron posibles maneiras de enfrontalas.
Un tempo ben invertido!.

19 de dec. de 2023

The Shape of Voice

É o título en inglés do filme xaponés do ano 2016 que está baseado no manga "A silent Voice", e que visualizamos na derradeira sesión do Club de Lectura deste ano 2023.


Unha historia dura e triste pero que, ao final, como suele ser habitual, acaba ben. Como durou todo o intervalo do mediodía non puidemos comentar nada na sesión. Tería sido interesante. Cuestión de retomalo para o ano ( a ver se nos acordamos de algo). 

13 de nov. de 2023

A SILENT VOICE 1 e 2

Comezamos o curso este ano cunha comida de confraternización entre os integrantes do club de lectura e máis do grupo do teatro xa que algún alumno e algunha das profesoras implicadas pertencen aos dous grupos. Tan rico estaba todo e tanta fame tiñamos que ninguén se acordou de sacar unha foto que ilustrara o momento.

Este ano voltamos a ter un único club integrado por cinco alumnos e unha alumna de 2º a 4º de ESO.

Comezamos cun manga, A Silent Voice, tomo 1 e 2. Gustounos moito aínda que aquí notouse a diferencia xeracional entre o alumnado e as profesoras que forman parte do club. A estas últimas resultoulle máis complicado de ler e de entender.


Deu para un debate intenso sobre os protagonistas, as motivacións e as actitudes das diferentes personaxes ante o acoso escolar. Quedamos con ganas de seguir lendo os tomos seguintes que, en breve, estarán a disposición para todo o mundo na biblioteca.



3 de mar. de 2012

REFERENCIAS CULTURAIS en "CORREDORES DE SOMBRA"

Sen pretender, nin moito menos, desvelar os segredos que contén "CORREDORES de SOMBRA", especialmente para aqueles de vós que aínda non rematáchedes coa lectura, sí que nos gustaría focalizar nas múltiples alusións que o autor vai facendo ó longo da narración a aspectos culturais referentes á musica, arquitectura e literatura. Vexamos algúns exemplos:

MÚSICA

A protagonista, en plena etapa de "rebeldía e autoafirmación" fuxe das melodías acarameladas que escoitaba a súa prima Loreto. Fronte ao mundo "rosa" habitado polos adolescentes cos que apenas ten relación en Vilarelle, ela prefire mergullarse nas letras reivindicativas de THE CLASH e o seu London Calling.


Pero tamén  NIRVANA e os SMASHING PUMPKINS forman parte dos gustos musicais de Clara.




No libro Clara vive unha etapa de descubrimento en tódolos sentidos sendo o seu tío Carlosquen lle axuda a coñecer novos estilos musicais como o "blues" da man de John Lee Hooker ou Muddy Waters

ARQUITECTURA
En "Corredores de sombra", Agustín Fernández Paz dedica especial atención á descripción dos edificios nos que habitan os distintos personaxes da novela, como símbolos tamén das distintas clases sociais ás que pertencen. As imaxes que acompañan aos textos corresponden a lugares reais que non teñen que ver coa novela pero serven para darnos unha idea do tipo de edificacións nas que se desenvolve o relato.

PAZO do PAI DE CLARA: "O pazo de Soutelo está no concello de Vilarelle e pentence á miña familia paterna desde que se construíu, mediado o século XVIII (...) É un edificio de dous corpos en forma de ele que sempre me pareceu inmenso, aínda que o realmente grandioso son as extensas terras amuradas que o rodean. (...) No portón do pazo , e tamén na súa fachada principal, estaba o escudo da familia, un brason labrado en granito, desafiando o paso do tempo. Bandeiras e cruces de pedra, presididas polo S coroado dos Soutelo, marcas todas dun pasado de grandeza..."(paxs. 14-16)

Pazo da Pena do Ouro (Noia)




Pazo do Tambre (Outes)


CASA DA FAMILIA NOVO:"Ao saírmos do taller, mamá e mais eu encamiñámonos á casa dos Novo. Non se podia nin comparar co noso pazo, claro, había unha diferenza abismal; pero era un dos edificios máis fermosos da vila, unha mansión ben representativa dese estilo colonial que é doado adoptar aínda en moitos lugares de Galicia. Estaba preto do parque, no centro dun terreo axardinado de pouca extensión, e salientaba dende lonxe pola elegante torre que se erguía no seu lado dereito" (p. 48)
Casa de indianos na Mariña lucense
                              

CASA DE SEBASTIÁN: "Como Miguel aínda non aparecera entretívenme en contemplar a casa que iamos visitar. Noutro tempo debeu de ser unha das máis importantes de Vilarelle; aínda que as outras da praza se lle asemellaban, esta destacaba polo seu tamaño, pois case facía por dúas das que tiña arredor. Era tamén a única que posuía un xardín ao longo da fachada, se é que se lle podía chamar xardín a un espazo de dimensións cativas protexido por un cerrume enreixado, onde medraban varias roseiras e algunhas dalias ateigadas de flores de cor granate.
A casa non era alta, ningunha das da praza o era. Ademais da pranta baixa  do piso principal, víase que debía ter outro segundo piso baixo e o tellado a catro augas, pois había unha ampla bufarda en cada un dos lados. O que máis destacaba da fachada eran os dous balcóns, con varandas de ferro case ocultas polas flores que medraban nas macetas (...). Tiña unha galería que ocupaba todo o ancho (...) (paxs. 110-111)

CASA DO BISAVÓ DE CLARA: A familia da túa avoa... era das máis ricas da vila. Non tiñan o poder dos Soutelo pero seguramente tiñán máis cartos. A seu pai chamábanlle o Cubano, fixera unha fortuna inmensa en Cuba. A casa do Cubano! Daba gloria vela, con aquelas torres que nunca por aquí se viran. Tiraron con todo a principios dos setenta para facer un bloque de pisos horrible; unha desfeita, (...)(p.116)
Torre dos Moreno (Ribadeo)



CASA DE MIGUEL: "A casa de Miguel non se atopaba lonxe do Pazo. En realidade, tratábase de dúas casad. A que daba á estrada era un edificio antigo, con baixo e unha planta, e cun lousado que se adiviñaba moi vello.( ...) Por detrás desta vivenda había outra de dous pisos, de construcción recente, que aínda tiña as paredes laterais sen recebar" (p. 60)

LITERATURA
Os libros son un ingrediente importante na trama. Clara descobre sorprendida que Miguel e máis ela comparten un interés pola lectura pouco habitual nos rapaces da súa idade("dos meus amigos eu son o único que non podería vivir sen ler", di nun momento dado Miguel (p. 52).  Tratáse dunha afición que, en cada caso, lles foi contaxiada por algún membro da súa familia: 
  • o tío Carlos ábrelle a Clara as portas á literatura de Paul Auster co seu libro "O palacio da lúa" ou de James Joyce co Retrato do artista cando novo.
  • No caso de Miguel, a herdanza do seu bisavó Ismael, encadernador e amante da lectura, lle chega en forma do cofre cheo de libros que conseguiron salvar da queima masiva de literatura que se levou a cabo durante a guerra civil: Poe, Dickens, Dostoiewski; Flaubert , Verne... e tamén autores galegos como Castelao, Cabanillas ou Curros Enríquez.ocupan un espazo especial na casa de Miguel

Pero ademais, en "Corredores de sombra" Clara, a protagonista, loita por rescatar da memoria a historia da súa familia e a propia historia de Vilarelle (fronte ao seu pai que pretende esquecer todo e botar terra por riba ao caso do cadáver emparedado).  Agustín Fernández Paz toma o título desta obra do poeta José Angel Valente:
A memoria é poderosa, pero tamén é fráxil e argalla trampas para que vaiamospor onde a ela lle convén. "A memoria ábrenos luminosos corredores de sombra". (p.12)

Atopamos tamén unha referencia á poeta polaca , Premio Nobel de Literatura en 1996, Wislawa Szymborska, á que Clara alude tras ler unha das cartas que lle escribiu Rafael á súa avoa dende o escondite do pazo. A protagonista lembra uns versos do poema "AS CARTAS DOS DIFUNTOS" :

Leemos las cartas de los difuntos como impotentes dioses,
pero dioses a fin de cuentas porque conocemos las fechas
      posteriores.
Sabemos qué dinero no ha sido devuelto.
Con quién se casaron rápidamente las viudas.
Pobres difuntos, inocentes difuntos,
engañados, falibles, ineptamente precavidos.
Vemos los gestos y las señas que hacen a sus espaldas.
Cazamos con el oído el rumor de los testamentos rotos.
Están sentados frente a nosotros, ridículos, como en panecillos
      con mantequilla,
o se echan a correr tras los sombreros que vuelan de sus cabezas.
Su mal gusto, Napoleón, el vapor y la electricidad,
sus mortales curas para enfermedades curables,
el insensato Apocalipsis según San Juan,
el falso paraíso en la tierra según Juan Jacobo...
Observamos en silencio sus peones en el tablero,
sólo que tres casillas más allá.
Todo lo previsto por ellos salió de una manera totalmente
      diferente,
o un poco diferente, es decir, también totalmente diferente.
Los más diligentes nos miran ingenuamente a los ojos,
porque hacían cuenta de que encontrarían en ellos la perfección.


De "Si acaso" 1972